Day Two - A streetcar named Desire

Dag twee is aangebroken. Veel te vroeg zijnwe wakker -, ha die jetlag toch...
Dat betekent dat we om 8u30 de stad in trekken. Het regent jammer genoeg dus een eerste stop is Walgreens om een paraplu te kopen. Daarna wandelen we naar Jackson Square en de Kathedraal. Het valt ons onmiddellijk op dat the french quarter echt niet groot is, ideaal dus om te voet te doen! Na ons bezoekje aan God, werpen we een eerste blik op de Mississippi en nemen we de (gratis) ferry naar Algiers, net aan de overkant en het oudste stukje stad naast french quarter (fq verder). Algiers is ook weer zeer klein en bestaat uit enkele straten met veeel verlaten huizen, blijbaar zijn de meeste mensen nog niet teruggekeerd na de Gustav dreiging. Op een hoek komen we 'crazy old dude' tegen die na de gebruikelijke 'where y'all from?' een relaas afsteekt in een onverstaanbaar dialect/spraakgebrek over antwerpen en de kathedraal en WWII en Pearl Harbour en Chartres en de Notre Dame en Wenen en dat Belgium still catholic is... We vrezen aanvankelijk er nooit vanaf te geraken, maar na een tiental minuten laat hij ons toch doorwandelen...een eindje verder kruisen onze paden weer, maar hij houdt ons niet meer staande-thank god.
We drinken een koffie in de enige coffee-place die open is en nemen de ferry terug naar FQ. Na een bezoekje aan de Riverside Mall, veel winkels, niet allemaal open, maar ik vind er wel mijn 'staat-magneetjes'!! trekken we de straat weer op: doel de streetcar in St Charles Street. Tussenstop: Harrahs Casino. Winst: 26 dollar! Elke's $5 en Dimi's golden hand brengen ons waarlijk $26 op met de eenarmige bandiet! Slim (en niet verslaafd ) als we zijn cashen we ze ipv verder te spelen! Lunch nemen we in de subway, mmm heerlijk. De streetcar ziet er echt nog authentiek uit en is de ideale manier om een stukje NO te zien buiten de FQ. We moeten wel drie keer overstappen en tweemaal betalen om terug op vertrekpunt te geraken...
De tocht zet zich (te voet) verder langs Canal Street, de winkelstraat, waar een gladde verkoper me een sigma lens probeert aan te smeren (ben er nog niet zeker van of het aansmeren was, heb ze NIET gekocht (flink hé), dus ik denk er niet meer aan;-))
Saks Fifht Avenue, urban outfitters (buit: bling bling en t-shirt in solden), toeriste shops op zoek naar een hoedje en odnertussen lachen met de kitch t-shirts en gadgets) naar het hotel om ons op te frissen.
Ons hotel is trouwens de moeite: nette kamers, zwembad en 'patio/binnentuin', ideaal gelegen in de FQ en met (amerikaans) ontbijt. Meer moet dat niet zijn.
's Avonds willen we deftig gaan eten, alleen niet te deftig dus geen 'tie-and-jacket' restaurant. We stoten op 'Muriel's' aan Jackson Square: ze bieden een menu aan voor 29 dollar (drie gangen), okee met tax en fooi en rank-die-duur-is-om-het-betaalbare-eten-te-compenseren, komt het op een 45 dollar, maar het eten is heerlijk! (Shrimp and Tasso - Seafoo gratin - creme brulee (op zijn engels uitgesproken natuurlijk)
Daarna huiswaarts want de vermoeidheid slaat toe. Natuurlijk kan ik niet slapen zonder een zapje te doen en ik stoot op Katherine Hepburn op TCM en dan op Will and Grace (zo zie ik de allerlaatste aflevering voor de eerste keer).

Even nog wat over de sfeer in NO: (kernwoorden voor het gemak want ik begin moe te worden (fyi: dag drie nu al en al na twaalven amai!! ;-) maar dag drie was vermoeiendst tot nu toe, verslag zal voor morgen zijn)
kernwoorden dus: bourbon street = mengeling van overpoort, maar vervang de studenten door dertigers-vijftigers-... en dubbel zo dronken dubbel zo vroeg op de dag, met superneon neon en de belgradostraat oftwel cabardouchkes en peepshows en ...
Echt niet de moeite dus, voor ons is op straat lopen met een plastieken pint in je handen ook helemaal niet waauw-never-done-that of cool, tien dagen lang in de zomer is het zelfs alledaags.
Dirk fluit nog altijd onder de douche
De roddelboekjes zijn er ook nog steeds

Geen isnpiratie meer, morgen meer, maar ben al blij eindelijk iets neergeschreven te hebben.