Wanneer we bij de zuidelijke ingang van Shenandoah toekomen (onderweg hadden we al gezien dat het weer niet al te denderend was) mochten we gratis binnen vandaag. De mevrouw raadde ons wel aan, aangezien de cabin in het noordelijk deel lag, om eerst via de I-81 een stuk noordelijker te rijden en dan pas hat park in te gaan, we zouden teveel tijd verliezen anders.
Zo gezegd zo gedaan.
Shenandoah is inderdaad mistig, wat jammer is want zo gaan er vele uitzichten verloren, het heeft toch ook iets speciaals!
In de namiddag komen we aan onze cabin aan (15 minuten wandelen van de parking). Elke en Dimi trekken er op uit om eten, Dirk en ik gaan hout sprokkelen maar dat is veel te nat natuurlijk.
En dan gebeurt er een surreële ontmoeting in the woods. Wij zitten op onze porch en plots komen er twee wandelaars voorbij: een old gentleman and a young lady. De gebruikelijke chitchat volgt en op de vraag "where are you from" en ons "Belgium" zegt zij: "me too". We staan met drieën even dom naar elkaar te kijken... en dan volgt een gesprekje in het nederlands.
Echt beetje belachelijk om in the middle of...somewhere (nee shenandoah is echt niet nowhere) een Belg tegen te komen...
Met het droge hout dat E&D van de winkel meehebben lukt het ons na een tijdje toch om vuur te maken, onze soep op te warmen en een omelette met groentjes (fritatas) te maken. Om 8u hebben we al gegeten (en is het pikdonker) maar we kunnen nu toch nog niet gaan slapen?
Ik maak er mijn persoonlijke taak van om het vuur brandende te houden en zo beleven we een avondje uit de ouwe tijd, verhalen vertellen aan het kampvuur. We beginnen nog net niet te zingen (had ik beter toon kunnen houden...mijn liedekens gingen door de bergen schallen ;-)) maar mijn frank valt weld at we hier midden in Country Roads van John Denver zitten (Blue Ridge Mountains, Shenandoah River - en niet Shining down the river zoals zovelen vroeger zongen...) Liedje kan je beluistern op Dimi's blog.
Ik krijg er flashbacks van naar ettelijke kampen, ettelijke jaren geleden, waar is de tijd...
De cabin is nog redelijk luxueus voor een non luxury thing. Stapelbedden met matrasjes, kook en eetgerei...
Ik slaap goed, maar elke die wakker wordt van haar boek dat op de grond valt iets minder.
De volgende dag schijnt de zon en hebben we een heerlijk ontbijt in de natuur alvorens verder te trekken.
Ziehier Shenandoah in the mist
No comments:
Post a Comment