Dag 9: Savannah, Georgia

's Ochtends zijn we naar Fort Pulaski gereden, ten zuiden van Savanah aan de kust. Dit is een fort uit de Civil War! Actually, het werd in april 1861 al door de unionisten veroverd, terwijl de oorlog nog tot 1865 zouduren, het diende als krijgsgevangene kamp en was een outpost in de deep south. De fortleider van de zuidelijken die zich overgegeven geeft, nadat één van de vestigingsmuren in puin geschoten was door blauwe kanonnen, werd geen held in zijn gelederen.
Fort Pulaski (genoemd naar een Pool die voor de Amerikaanse revolutie gestreden heeft toen en hier dus een held is maar volgens mij Polen moest ontvluchten wegens verdachte zaakjes) is de moeite. Voor een luttele drie dollar per persoon kunnen we het bezoeken, zien we replica's van de kruidkamer, de bedden, de officers mess, kunnen we op de walls lopen tussen de kanonnen en zien van waar het gevaar kwam: Tybee Island.
Volgende stop is Tybee Island. Daar belanden we tussen de private properties elk met een eigen houten loopbrug naar het strand.
uiteindelijk geraken wij ook op de beach, het water van de atlantic is lekker warm, jammer genoeg is er het weertje niet naar om te zwemmen, beetje te bewolkt en teveel wind.
We blazen wat uit en wandelelen langzaam langs het strand, zalig rustig.

Lunch nemen in de Moon RIver Brewery, een befaamde microbrouwerij, mijn lowcountry crab melt sandwich smaakt me, Dimi is echter ontgoocheld in de crab cakes. Het lokale biertje gaat er ook wel in.
De namiddag is Savannah tour time, Savannah is een stadje met mooie huizen en om de paar blokken een klein parkje. De stad is zijk aan geschiedenis, zo staat er om de 10 meter wel een plakkaat met uitleg over deze of gene Amerikaan van tijdens de revolutie. (Er is hier meer Revolutie geschiedenis dan Civil War geschiedenis).

Daarna gaat het richting kust naar het noorden, overnachting is gepland in Beaufort (pronounce bjufort), een mini-stadje aan de kust. We passeren Parris Island en dat is zo één van die onverwachtse dingen op een reis, Parris Island is het trainingseiland van The Marines, anyone remembers Goodnight Saigon van Billy Joel? Of Full Metal Jacket?, en ik wist niet dat dat hier lag.

Dinner nemen Elke en Dimi in de Burger King, zij blijven een avondje in het motel om te internetten, tv te kijken, ...
Dirk en ik gaan downtown Beaufort verkennen, 10 minuutjes rijden van ons motel en we staan er al. Downtown is dan ook maar 1 straat groot en doods, zo doods, maar dus ook zo zalig rustig. We stappen het terras op van Kathleen's bar, mooi gelegen aan het water (jammer dat we te laat zijn voor de zonsonderdgang, anders waren dat zeker Burlington taferelen, zie vorig jaar)
De GRouper Sandwich die waitress Ttracey me aanraadt is lekker, een viske op een broodje met een goed sausje.
Daarna gaan we op zoek naar een bar (en een paar marines), maar dat lijkt geen sinecure, we wandelen de doodse stad door, komen onderweg mooie huizen tegen, stoppen even bij een immobilieën om naar prijzen te kijken en stuiten dan toch op die ene bar! Daar genieten we van enkele pintjes, en zien wat volgens mij marines zijn, volgens Dirk air force en voelen ons thuis tussen de locals.