Day One sunday 14th of sept : bus, trein, trein, vliegtuig, vliegtuig, taxi - dag

5.00 am
wakey wakey (eggs and bacey...no) Vroeg uit de veren want vandaag begint het verlof pas echt: de groete roadtrip 2008 Southeast USA is aangebroken!
Om 5u40 meld ik mij in LEdeberg om de Clio bij ELke en Dimi binnen te zetten en de bus te nemen richting station. We beseffen dat we begonnen zijn aan onze bus, trein, trein, vliegtuig, vliegtuig, taxi - dag van ongeveer 17 uren tot we in ons hotel in the French Quarter, New Orleans toekomen. Geen probleem, op reis vertrekken is altijd leuk.
De trein naar Brussel heeft ook al geen geheimen meer, dus mooi op tijd arriveren we in de luchthaven om in te checken een eerste starbucks koffie te drinken en te wachten tot de vlucht naar Atlanta vertrekt. We vliegen met Delta Airlines, dus geen privé-schermpje per persoon, maar wel genoeg eten op de vlucht (airplane food niet echt lekken, maar klagen moeten we ook niet, de puree en de ratatouille zijn best lekker en we krijgen later nog een ijsje en een pizza'tje aangeboden). Het vliegtuig is betrekelijk 'klein' voor aan transatlantische vlucht (naar mijn normen dan, 2-3-2 zetels) Ik probeer zo goed mogelijk de films te volgen die spelen: Mrs Pettigrew lives for a day (nog nooit van gehoord voordien, maar best vermakelijk met Frances McDormand en Amy Adams) en Then she found me van en met Helen Hunt, speelt bij ons in de Skoop en best dat ik er geen geld aan gegeven heb om te gaan kijken...a little bit boring), KungFu Panda laat ik grotendeels aan me voorbijgaa, ik val waarlijk zelfs even in slaap en voor de rest concentreer ik me op de handeleiding van mijn fototoestel, ik wil wel eens leren mooie foto's trekken.

Onze tussenstop in Atlanta is niet gewoon van vliegtuig wisselen. We zijn de VS binnen, dus moeten we door de douane. We hebben twee uur de tijd en de rij ziet er lang uit. Maar geen probleem het schiet goed op. De security beambte is ongeInteresseerd en stelt geen lastige vragen, de vingerafdrukken en foto komen overeen met die van de vorige jaren, voor we het weten staan we aan een security check en moeten onze schoenen af (stel je voor dat tussen het vliegtuig van Brussel en de check in, in de transferzone van Atlanta we er een bom ingestopt zouden hebben...) En dan meoten we zelf onze bagage gaan halen en enkele meters verder op een andere band leggen - those lazy americans...maar zo zijn we zeker dat de bagage tot nu toe mee is natuurlijk! Nog een uurtje half en we zijn op onze bestemming!

In New Orleans Airport (genoemd naar Louis Armstrong) zijn we binnen de vijf minuten buiten met bagage en nog eens vijf minuten later zitten we in een taxi richting downtown New Orleans!

Het eerste dat opvalt is dat er weinig volk op de baan is - naweeën van Gustav waarschijnlijk. The French Quarter bevalt ons onmiddellijk. Ik had gevreesd dat het uit drukke boulevards ging bestaan, integendeel: kleine straatjes, mooie huizen, sfeervol met andere woorden! Na een verfrissende douche besluiten we een vleugje Nola op te snuiven, iets te gaan eten en dan een slaapje te doen, voor ons is het nl al twee uur 's nachts op dat moment. We vinden een gezellig restaurantje op de hoek van Toulouse en Decatur, Maspero genaamd en ik proef al onmiddellijk een specialiteit uit Louisiana: de Muffaletta, ee burger met ham-salami-pastrami-tomaat-sla, frietjes er bij en een Abitha Amber, een lokaal biertje. De lekker vettige Amerikaanse kost gaat er al weer goed in (maar voor hoe lang is de vraag?)

Even nog vermelden alvorens dag 1 af te sluiten dat alles me direct weer zo 'vertrouwd' voorkomt: de highways, de supermarkten, de 57 channels and nothing on (maar o kijk ik uit naar sommige season premieres! ;-), de 'how are you doing's en 'where are you guys from's, de tips en de taxen die je nog bij de prijs moet rekenen... yes I'm back in the States!

Het weer valt hier trouwens super goed mee, beetje bewolkt, maar zalig zacht (t-shirt 's avonds is meer dan voldoende)